U bent hier:Home » Algemeen nieuws » De emigrant: fam.Scheele uit Canada

De emigrant: fam.Scheele uit Canada

De emigrant
Familie Scheele: Thuis in Canada

Naam: Arjan Scheele
Leeftijd: 50
Opgegroeid in: Groede.
Laatste woonplaats: Schoondijke

Huidige woonplaats: Linden, in de provincie Alberta; de meest westelijke van de 3 prairie provincies in Canada. Canada strekt zich vanaf de grens met de Verenigde Staten tot ver boven de poolcirkel uitstrekt over 5000 kilometer, en van de westkust tot de oostkust zo’n 6000 kilometer.

Wij emigreerden in 2005. Op 10 januari streken we hier neer. Het was hartje winter. De eerste nacht  vroor het -40 graden. Ja wij dachten ook, dat kan alleen op de Noordpool. Wel een aparte ervaring als je -10 C. eigenlijk al koud vind. De luchtvochtigheid is hier heel laag wanneer het zo koud is. Tachtig procent van de dagen is het hier helder en zonnig weer. We kunnen dan ook de Rocky Mountains goed zien vanuit ons keukenraam. (Je ziet ze niet skiën, dat is iets te ver). Voordat we werkelijk emigreerden hadden we Canada al een paar keer bezocht  om ons te oriënteren. Al snel werd duidelijk dat de provincie Alberta de ‘place to be’ was voor ons.

Gezin en kinderen
‘Emigreren doe je als gezin. Mijn echtgenote Cora, ook geboren en getogen Zeeuws-Vlaamse. En natuurlijk onze vier kinderen Tim (23), Ruben (21), Masha (18) en Luuk (16). Tim keerde na twee jaar Canada terug naar Nederland. Na zijn high school wilde hij terug. Hij woont en werkt nu samen met z’n vriendin in Zeeuws Vlaanderen. Tim z’n vertrek was niet iets waar we op berekend waren. Dat was een iets minder leuke verrassing. Maar nu alles toch wel een plek heeft, hebben we er vrede mee. Natuurlijk respecteren we zijn keus. We zijn tenslotte zelf ook vertrokken. Ruben werkt inmiddels in een mechanisatiebedrijf in Linden, de New Holland dealer. Zijn opleiding als monteur zal hij deze winter afronden. Masha is sinds september 2012 gestart met haar studie journalistiek aan de Mount Royal University in Calgary. En Luuk zit in grade 10 van highschool. Nog 2 jaar highschool waarna hij ook een beroepsrichting  kan kiezen.’

Waarom emigreren?
‘De ruimte van Canada trok ons. De mogelijkheden voor zelfstandig ondernemers en 80 % minder overheidsbemoeienis. Minder onzin regels. ‘In Nederland hadden we een akkerbouwbedrijf en mini-camping. Cora werkte bij de woonvoorziening  De Okkernoot in Schoondijke.
Op 15 januari, 5 dagen na onze aankomst begonnen we in ons pluimveebedrijf; een moederdierenbedrijf voor slachtkuikens, waarin we nog alles moesten leren. De leercurve was in het begin erg steil en constant jezelf controleren. De vorige eigenaar bleef de eerste weken met ons mee werken, en daarna was hij oproepbaar. Dat heeft ons enorm geholpen om de kneepjes van het vak te leren. In juni 2005 ben ik bijgeschoold op de University in Edmonton (2,5 uur naar het noorden). Deskundigen en onderzoekers hebben ons alle wetenswaardigheden proberen bij te brengen op het gebied van de pluimveehouderij. En zoals met alle dingen komt hier ook heel wat bij kijken voordat het “meest veelzijdige stukje vlees” op je bord ligt. Als moederdierenbedrijf voor slachtkuikens leveren we bevruchte eieren aan een broederij. En na 21 dagen worden de kuikens verkocht aan de slachtkuikenbedrijven, die ze dan afmesten. De pluimveesector hier is quota gereguleerd, dus geen onder- of overproductie, met stabiele prijzen voor producent en consument met een constante kwaliteit. Omdat we als sector de autoriteit hebben om een prijs te zetten kunnen we alle veranderingen in productiekosten doorberekenen. Dit staat overigens wel onder controle van de overheid. Ons bedrijf heeft 3 stallen; 1 stal voor de opfok, waar ze 20 weken verblijven. Daarna verhuizen ze naar de legstal waar ze 40 weken verblijven. Waarvan zo’n 30 -35 weken in productie. Zo hebben Cora en ik onze bezigheid in de pluimvee.’

Omgeving
‘Wij wonen 5 minuten buiten het plaatsje Linden, een dorp met ongeveer 500 inwoners met in de directe omgeving nog eens 500 bewoners. Linden ligt een klein uurtje ten noordoosten van Calgary en een uur zuidoost van Red Deer. Ondanks dat het een klein dorp is, is er nogal wat bedrijvigheid;  er zijn bedrijven, banken en een school etc. De metaal- en engineerbedrijven werken grotendeels voor de olie- en gasindustrie. Dit is dan ook de grootste motor voor de economie hier in Alberta. Landbouw en toerisme zijn de volgende grote peilers voor Alberta. Verdere industrie is gering, afgezien voor de olie- en gasindustrie. Alberta, ongeveer 18 keer zo groot als Nederland en heeft maar 3,5 miljoen inwoners,  waarvan 90% in de eerste 700 kilometer vanaf de grens met de Verenigde Staten woont. De volgende 700 km. naar het noorden is vooral bosbouw en veel mijnbouw. Door het geringe aantal inwoners is het kostbaar om de infrastructuur op peil te houden. We hebben hier dan ook veel gravelroads/grindwegen. Die dan weer wel goed worden onderhouden. (Niet zo goed voor de auto i.v.m. steenslag en gebarsten voorruiten).’

Verschillen
‘Het grootste verschil is toch wel de mentaliteit; mensen zijn vriendelijker, behulpzaam en hebben een grote mate van acceptatie naar minderheden en emigranten. Dat komt ook omdat het dun bevolkt is en men meer op elkaar aangewezen is. Ook moeten mensen uit alle delen van de wereld hier met elkaar leven. Hierdoor is er minder strest en minder competitie. Wanneer een buurman iets nieuws koopt, wenst men hem daar veel succes mee en gaat vervolgens terug aan zijn werk.
De winter is hier erg lang. De eerste nachtvorst hebben we in september (-10 C.). Eind oktober wordt het koud met in januari de koudste periode tot -40 C. Daarna krijgen we meer sneeuw en minder koud. Eind april is de winter gedaan. We hebben dus een kort groeiseizoen. Cora is graag in de tuin bezig en probeert het seizoen wat op te rekken. De ruimte hier is indrukwekkend, kijken tot aan de horizon. De bergen en de natuur, een grote variatie aan groot wild zoals elanden, herten, steenbokken, cougars(bergleeuwen), beren, wolven en coyotes. Deze laatste zitten hier rondom ons in grote getale. Het zijn afvalopruimers. Ook nog wat slangen;, ratelslangen in de drogere gebieden, en kousebandslangen in ons gebied. Ook stinkdieren waar we al veel plezier aan hebben gehad (niet echt). Het enige wat we Nederlands kopen is Gouda kaas. Dat is hier voor een heel redelijke prijs te koop. De Canadeese kaas kunnen we niet echt waarderen. Doet ons denken aan een soort voorverteerd plastic.’

Contact met Nederland
‘Via de sociale media zoals Facebook is het niet moeilijk om contact te onderhouden. Dit is meestal Cora’s afdeling. We gebruiken Skype voor de frequente kontakten met onze zoon Tim, en voor de rest de telefoon. Elk jaar komt er wel bezoek uit Nederland op doorreis of om langere tijd te blijven. Iedereen is welkom. Ons gastenboek is ondertussen al redelijk vol geschreven. De meeste bezoekers zijn erg onder de indruk van de ruimte en de natuur. We hebben zeker geen spijt van ons vertrek. Wij hebben het hier erg naar ons zin. Ook sociaal gaat het prima, wat dat betreft waren we al snel ingeburgerd. Voor de rest kan ik daar heel kort over zijn. We hadden eerder moeten gaan. Maar het is zoals het is, en daar doen we het mee.’

 

Over de auteur

Ronny Rammeloo
Hoofdredacteur

Ronny Rammeloo is de hoofdredacteur van de Eenhoornkrant.

Aantal artikelen : 11

Laat een reactie achter

© 2012 Eenhoornkrant.nl | Ontwikkeld door Converzo.nl

Scroll to top