U bent hier:Home » Algemeen nieuws » De inwoner Johan Lippens in 75 jaar 200 meter verhuisd

De inwoner Johan Lippens in 75 jaar 200 meter verhuisd

 

DRIEWEGEN – Ruim dertig jaar runde de nu 75-jarige Johan Lippens met zijn vrouw Annie Lippens-van de Plasse het café ‘de Nieuwlandse Molen’. Net even buiten de buurtschap Driewegen. Wie kent het nog echte café niet, wie kent de brandstofpompen van Lippens aan de Hoofdplaatseweg niet? Johan werd er 75 jaar geleden op de wereld gezet door moeder Roosje van Waes. Was de oudste telg in het gezin van Peetje Lippens en Roosje van Waes. Er zouden nog een zus en broer komen. De ‘Lippensen’ komen overigens uit het Belgische St. Laureins, maar dat is al een poosje geleden.

Leren rekenen, lezen en schrijven
Johan sloeg de kleuterschool over, dat was in die dagen geen unicum. “Er was hier op Driewegen wel een school, maar dat was een openbare en was voor een katholiek als ik niet de geschikte plek om kennis op te doen. Mijn schoolloopbaan begon dus in de toenmalige eerste klas van de RK Lagere School in de Biervlietse Noordstraat vlakbij de RK kerk. Ernest Maenhout, Harry du Puy en hoofd van de school meester Borm hebben me leren rekenen, lezen en schrijven. Vervolgens wilde ik automonteur worden, maar vader vond de lagere landbouwschool beter in de lijn van mijn toekomst liggen. We hadden immers naast café ook nog een boerenbedrijfje. Bovendien gaf die Landbouwschool deeltijd onderwijs, was ik dus de rest van de tijd beschikbaar om met de paarden het land te bewerken. Ik zie ons eerste tractortje nog komen. In 1955. Stel je er niet te veel van voor, nu zou het in de categorie ‘speelgoed’ vallen.

Het werkzame leven
Na de lagere landbouwschool was het thuis aan de slag en ook nog bij loonbedrijf Sjef Vervaet. “We hadden thuis al het café. Ontstaan in de tijd van de tram. Hier lag rond 1900 een wissel. Werden de suikerbieten overgeladen. De mannen die dat lichamelijk zware werk moesten doen, hadden wel eens trek in een kopje koffie. Opa Jan had vier dochters en café Bellevue was geboren. In 1953 is dat café volledig vernieuwd, nadat het na de bevrijding ook al een beetje, door de opgelopen oorlogsschade, herbouwd was. Tijdens die opening werd de naam Bellevue vervangen door de Nieuwlandse Molen, omdat, zo vond men, de naam van de buurtschap de Nieuwlandse Molen behouden moest blijven.”

In 1962 werd het huwelijk voltrokken tussen Johan Lippens en Annie van de Plasse uit Cadzand. Johan: “Toen hebben we het café overgenomen. Ook het landbouwbedrijf en later de brandstoffenhandel. Onze buurman Bram Brevet was kolenboer, had geen opvolgers en we mochten het voor een prikkie overnemen, dus ben ik nog een poosje kolenboer geweest. Zwarte Piet buiten Sinterklaastijd. Door de komst van het gas en de auto’s vielen de kolen weg, kwam er de Witte Pomp. Dit in 1967. Vanaf dat moment is er het tankstation. In 1993 hebben we op onze beurt de zaak overgedaan aan onze zoon Peter en zijn we een paar honderd meter naar het Noorden verhuisd, net binnen de buurtschapsgrens van Driewegen.”

In goede en in slechte tijden
Johan en Annie hebben uiteraard het nodige meegemaakt. Met name Johan, hij heeft de Nieuwlandse Molen en Driewegen zien veranderen. Uiteraard ook de oorlog en Bevrijdingsdagen van oktober 1944 is op zijn netvlies gebleven.
“Wat het caféleven betreft, dat is totaal anders. Vroeger kwamen de gezinnen op de zondagavond, de zondagmorgen de kaarters, door de week de boeren. De jagers brachten hier langer hun tijd door dan op de jachtvelden. Sterke verhalen, niet te geloven. Je moest ze ook niet geloven. Wat de middenstand betreft: De Nieuwlandse Molen had naast de molen een hoefsmid, kolenboer, wagenmaker en twee cafés. Op Driewegen een school, gesloten in de zestiger jaren, hoefsmid, twee bakkers, schoenmaker, klompenmaker, metselbedrijf, timmerbedrijf, wagenmaker, postagentschap, slager, schilder en vijf cafés. Uiteraard kon je er, onder meer bij de bakkers, ook terecht voor kruidenierswaren. Nu is er van dit alles niks meer.”

Johan heeft ook de bevrijding in 1944 maar al te goed meegemaakt. “Mijn moeder was hoogzwanger van mijn broer Harold, die helaas al overleden is. We lagen in de frontlijn. Op maandagmorgen 8 oktober, landen de geallieerden bij de Paulinahaven. Dinsdag waren ze al op de boerderij van de Regt, hier hemelsbreed enkele honderden meters vandaan. Wij de maandagmorgen al de bierkelder in. De woensdagmorgen komen een paar doorweekte Duitsers de kelder in. Gevlucht vanuit Biervliet. De donderdag wordt onze Harold in de kelder geboren. Een baakster had ons toch kunnen bereiken zodat er hulp was. De vrijdagavond horen we ‘volk’ rond onze kelder lopen. Het blijkt een patrouille van de Canadese bevrijders te zijn. We begrijpen dat ze ons meedelen morgen terug te komen. Dat gebeurt, de zaterdagmorgen komen onze bevrijders.

Ons café heeft wel geleden. Mijn moeder is met Harold gelijk uit de kelder met een militair voertuig naar het ziekenhuis van Sluiskil vervoerd. Wij zijn later weggebracht door de militairen naar het Casino in Sluiskil-Oost. Daar in de buurt opgevangen, een paar weken later terug naar Biervliet. Ingetrokken bij opa en oma van Waes aan de Singel. Een maandje later konden we weer in het café terecht, al moest er nog wel wat aan gebeuren. Het mooie komt nog: In de zestiger jaren meldde één van de toenmalig gevluchte Duitsers, die in de bierkelder terecht kwam, zich in het café van Lippens. Vroeg hoe het allemaal gegaan was met de bevalling. Stond op camping Zeebad in Breskens. Daarna belde hij steeds weer de eerste januari een paar minuten over twaalf om ons een voorspoedig jaar te wensen. We zijn ook nog wel bij hem op bezoek geweest. Kreeg keelkanker, hebben niets meer van hem vernomen.”

Tijden veranderen
Hoe is het leven nu op de Nieuwlandse Molen en Biervliet? Johan: “Veranderd, zoals alles veranderd is. Zoals het paard vervangen is door de tractor, zoals de kolen vervangen zijn door olie en gas. Vroeger kenden we iedereen mede doordat we een café hadden, nu ken ik amper nog twintig procent van mijn omgeving. Toch is Driewegen nog een levendige kern. Ieder jaar nog steeds de Drieweegse Foor.” Hoe lang nog Driewegen? “Zo lang mijn vrouw en ik nog zelfstandig kunnen leven. Dan pas verlaten we deze stek.”

 

Over de auteur

Ronny Rammeloo
Hoofdredacteur

Ronny Rammeloo is de hoofdredacteur van de Eenhoornkrant.

Aantal artikelen : 11

Laat een reactie achter

© 2012 Eenhoornkrant.nl | Ontwikkeld door Converzo.nl

Scroll to top